وهم انتظار-مرجان اسماعیلی

وهم انتظار

مرجان اسماعیلی

این شعر در فصلنامۀ تخصصی ادبیات داستانی و شعر معاصر “داستان شیراز” (سال پنجم – شماره بیستم–  تابستان ۱۴۰۱) منتشر شده است.

کسی مرا صدا نکرد

به دوردست خیره مانده‌ام

ولی،

کسی به دست‌های من نگاه نکرد

سنگلاخ و پرنشیب

راهِ سخت و بی‌عبور

سایه‌ها دراز و کوژ

هیچ چشمی آشنا نبود

چشمه‌ جوشیده از شاخ قوچ

سنگ‌های سرخ و داغ

پیش‌تر که می‌روی

چشم خونی عقاب

سبزی مه‌آلود واحه‌ای

چه دور… چه دور…

جغد تشنه‌ای به آوای گنگ در گلو

رووک… رووک…

کسی دست روی چشم‌های بسته‌ام کشید.