رها فلاحی-7ساله

رها فلاحی

7ساله

این شعر در فصلنامۀ تخصصی ادبیات داستانی و شعر معاصر “داستان شیراز” (سال پنجم – شماره بیستم–  تابستان ۱۴۰۱) منتشر شده است.

(۱)

چشمانم ابری‌ست؛

همراهم

چتری خواهم داشت

     به احتمالِ باران!

(۲)

-[باد]،

زمزمۀ خداست که –

می‌وزد؛

       به گوش زمین!

  (۳)

عروسکم

قبض روح کرده‌ست

          -تنهایی‌ام را!

(۴)

موهایم را که کوتاه کردند؛

قلب من به کنار،

با بُغضِ «گُل‌سرم»                      -چه کنم؟